"Catootjes konijntjes"

 

           

 

19

De bonttekening bij onze hangoorrassen. Door Wiel Ladenstein.

In de oude standaard werd de bonttekening van  mantel en koptekening summier omschreven. Dit was correct , omdat de bonttekening bij onze hangoren niet zoals een tekeningras gezien mag worden en zeker niet als zodanig mag worden beoordeeld. Deze soepele benadering van kop en manteltekening heeft er echter in het verleden wel toe geleidt dat de grenzen t.a.v de tekening ook steeds soepeler werden genomen tijdens het keuren. Het gevolg was dat de fokkers hierop inspeelden en de dieren met teveel of te weinig kleuruiting als tentoonstellingswaardig aanhielden. Nog erger...er werden zelfs fokparen mee samengesteld. Steeds vaker werd hierop door de wijze mannen in witte jas, maar gelukkig ook door enkele goede fokkers, gewezen. Aan een te sombere of een te open bonttekening moest iets gedaan worden. Hierin heeft de nieuwe Standaard nu klare wijn geschonken. Het beeld van zowel de mantel als de koptekening wordt scherper begrensd en duidelijk weergegeven..Bij de mantel staat dat de rug en flanken zoveel mogelijk gekleurd zijn en in de nek dient iets witte aftekening te zijn als grensafbakening van de kleur op dek en de kleur op kop. De witte nek was in het verleden wel eens een geheel witte schouderpartij die soms doorliep tot in de ribbenpartij en waardoor de manteltekening erg open toont met het gevolg dat ook op de achterhand het wit omhoog kroop tot boven de staartpunt. In de nieuwe Standaard staat nu duidelijk dat het wit in de nek niet verder naar achter mag lopen dan tot aan de achterzijde van de schouderbladen. Op de achterhand is wit toegestaan ter hoogte van de broek en onder de opgeslagen staart.Een gekleurde vlek op de elleboog is geen fout, maar een kleuruiting die zich openbaart omdat de grote witte schouderpartij meer gesloten wordt. Deze beenvlek zien we liever niet te ver naar beneden op de zijkant van de voorbenen en in het frontaanzicht komen. Wordt de helft van de beendikte overschreden dan is dit een zware fout. De borst zien we ook liever vrij van kleur, een enkele kleurvlek is een lichte fout. Meerdere kleurvlekken in de borst sluit men uit van bekroning .De buik en onderzijde staart zijn overwegend wit gekleurd, ideaal is geheel wit. Bovenzijde van de staart is net als de mantel geheel gekleurd. De kop is overwegend gekleurd en op het voorhoofd een niet te grote witte vlek waarvan de vorm niet exact is omschreven. De snuit is geheel gekleurd met iets witte aftekening tussen de snuit en de wangen die naar de kaaklijn doorloopt. Dit wordt in fokkerskringen ook wel de tijgertekening genoemd, een benaming die aan duidelijkheid niets te wensen overlaat. Bonte dieren hebben kleurloze nagels, alleen op de achterbenen zijn echter gekleurde nagels toegestaan , maar liever niet. Bij onze vlinderrassen is dit ook toegestaan en daarom nu ook bij onze bonttekening. De bonte is gecreŽerd door vlinderrassen en eenkleurigen hangoren met elkaar te kruisen .Hierbij is zelfs de eis dat bont veel meer kleur moet tonen dan b.v de Lotharinger met het gevolg dat er ook veel meer kans is op een gepigmenteerde nagel. Dus voor alle duidelijkheid bij voorkeur kleurloze nagels, maar aan de achterbenen moeten we geen probleem van maken. Echter een gekleurde nagel aan de voorbenen is en blijft een uitsluitingsfout. Ik hoop met dit artikel de lichte deining die was ontstaan over de bonte tekening na uitgave van de nieuwe Standaard te hebben weggenomen. Er is n.l. niet veel veranderd, alleen is door de standaardcomissie duidelijk weergegeven wat en hoeveel de bonttekening mag bevatten.

Samenvattend: Een manteltekening met iets wit in de nek en een kop welke gekleurd is met op de aangegeven plaatsen een witte aftekening vormt het ideaalbeeld. Daarbij is de mantel die doorloopt in de nek en aansluit aan de kleur van de kronen slechts een lichte fout, net zoals een wit vlekje op de snuit.

Alleen een geheel gekleurde kop en een manteltekening die meer wit vertoont dan hierboven omschreven sluit men uit van bekroning. Zo ziet u, er is niets nieuw onder de zon. De grenzen zijn duidelijker aangegeven en ik doe hierbij verzoek aan de collega-keurmeesters om de komende twee tot drie jaar  nog wat soepelheid te tonen en bij de grensgevallen, maar vermeldt dat wel duidelijk op de beoordelingskaart .Als ik de fokkunde van de hangoorfokkers goed in schat is dit na die termijn niet meer nodig. In overleg met de Nederlandse Hangoor Dwergen Club en de Hangoorfokkersclub zijn de hierbij gepubliceerde foto's gemaakt om de tekst nog te verduidelijken. Verder verwijs ik nog naar blz.95 van de nieuwe Standaard, zie : de Franse Hangoren in konijngrijs en madagascar bont waarbij opgemerkt dient te worden dat de tekening bij de madagascarbonte niet somberder moet worden. De chinchilla bonte Duitse Hangoor op blz.242 geeft een goed beeld van de juiste bonttekening, waarbij opgemerkt dient te worden dat het it aan de oorbasis het liefst nog weggefokt moet worden. De foto op pagina 312 in de vorige ( oude) Standaard , een madagascar bonte Nederlandse Hangoor Dwerg waarbij nu de opmerking komt te staan: zo kan en moet het niet meer.

 ◄ Duitse Hangoor, Madagascar bont

( Foto: Willem Hoekstra)

◄ Duitse Hangoor ,Chinchilla bont.

( Foto: Willem Hoekstra)

 

 

 

◄▼Foto :Klaas Stoppels

 

 

 

 

 

 

◄ Afbeelding uit de oude NKB Standaard.Zo willen we het niet meer hebben.

( Foto: Willem Hoekstra)